Een hele periode van mijn leven verstopte ik mijn tranen. Ik zag het als een teken van zwakte en zette een pantser om mijn hart. Ik leerde mezelf om tranen weg te slikken en weer door te gaan, keer op keer. Ik dacht dat ik mezelf leerde om sterk te zijn. Maar inmiddels heb ik ontdekt dat dit niet het geval was. Ik was hard op weg om het contact met mezelf te verliezen en daarmee ook het contact met God en anderen.

Daarnaast was er nog een ander probleem. Want al die weggeslikte tranen van pijn en verdriet, het werd niet verwerkt. Ik sloeg het op. Het was niet weg, maar binnenin mij verstopt met een deksel erop, waar steeds meer druk op kwam te staan. Dat was geen gezonde situatie.

Inmiddels heb ik ontdekt dat er juist kracht schuilt in je tranen. Als een van onze kinderen ergens om huilt, neem ik daar de tijd voor. Ja ook bij mijn zoontje. Want jongens mogen ook huilen. Ik vind het geweldig hoe hij op mijn schoot klimt bij verdriet en zich aan me vastklamt terwijl hij zijn tranen laat stromen. Met luid geween duwt hij me, om aan te geven dat ik moet schommelen, zodat hij al schommelend zijn verdriet kan verwerken. Ik ben iedere keer weer verwonderd over hoe ontspannen, blij en opgelucht hij na zo’n heerlijke huilbui weer helemaal verder kan.

Het spoort me aan, om ook weer vaker, gewoon mijn tranen te laten gaan. En ik wil jou ook aanmoedigen om je tranen niet in te houden maar te huilen. En om dit dan vooral te doen, op schoot bij je hemelse Vader. In Zijn troostende aanwezigheid, waar het veilig is om je tranen te laten stromen. Waar jouw tranen niet vroegtijdig worden gedroogd, maar serieus worden genomen en bewaard. God zal jou niet vertellen dat het wel mee valt of dat jij je aanstelt. Juist niet. Jouw tranen zijn kostbaar voor Hem. En zijn mensen na een tijdje jouw tranen weer vergeten? God vergeet jouw tranen niet.

Misschien vind je het moeilijk om te huilen. Het kan zijn dat jij je schaamt voor je tranen of het slap vindt om te huilen. Of misschien ben je bang dat andere mensen schrikken van je emoties of dat je er zelf helemaal door overspoeld zult worden. Maar als je het doet in de aanwezigheid van God ben je veilig en wordt het juist heel krachtig. Je laat de controle over al die moeilijke situaties, waarover je verdriet, boosheid, onmacht of pijn ervaart los. Snikkend geef je het in Gods handen. En God zal je willen troosten in die situatie. Hij zal jou willen bevestigen en je Zijn liefde willen tonen.

Door bij God te huilen erken je jouw eigen zwakheid, en kan God je troosten en Zijn kracht geven. In jouw zwakheid wordt Zijn kracht zichtbaar! Huilen kan dan voelen als een opluchting, alsof er een last van je schouders valt. Vooral als je langere tijd tegen je tranen hebt gevochten. Als je ze laat stromen en de controle los laat, helpt het je ook om je zorgen los te laten in Zijn handen. Het werkt troostend en kalmerend. Met iedere traan stroomt er iets van pijn en verdriet weg. En jouw pijn en verdriet is veilig bij Hem. Hij geeft jouw er Zijn vrede voor terug, zodat je weer verder kunt.

‘komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijn, en Ik zal U rust geven; neem mijn juk op je en leer van Mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en je zult rust vinden voor je ziel; want mijn juk is zak en mijn last is licht.’ Mat. 11:28-30

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *