Zit jij wel eens op je knieën voor God? Of met andere woorden, kniel jij wel eens voor God?

Hoewel ik als kind christelijk ben opgevoed, ben ik niet opgevoed met knielen. Een tijdje had ik een mooi tegeltje op mijn slaapkamertje hangen van een meisje die bij haar bed neerknielt en haar handjes vouwt. Het intrigeerde mij, maar in het echte leven zag ik nooit iemand dat doen.

Hanna
Wanneer ik het Bijbelverhaal hoorde van Hanna, trof mij het beeld wat ik daarbij voor mij zag. Een vrouw die naar de tempel ging, daar neerknielde en haar hart bij God uitstortte. Het deed iets bij mij van binnen.

Vanaf mijn 30e begon ik na jaren weer naar een kerk te gaan.  Ik zag daar voor het eerst in het echt mensen spontaan neerknielen voor God. Soms was het 1 persoon en soms knielden er meerdere mensen. Ook ging het wel eens gepaard met emotie terwijl zij zich in aanbidding overgaven aan God.

Verlangen
En iedere keer weer raakte het me zo enorm en in mijn hart ontstond ook een verlangen om me op die manier aan God te kunnen geven. Maar ik was nog niet meteen zover dat ik het ook deed.

Er kwamen momenten van aanbidding waarin ik zo graag wilde neerknielen, maar ik deed het niet. Iets hield me nog tegen. Het was alsof ik door te knielen ook daadwerkelijk de controle los moest laten en dat was spannend.

Controle loslaten
Toch wilde ik die drempel over. Ik wilde niet langer vertrouwen op de schijnveiligheid van controle. Hoewel ik het spannend vond om me echt helemaal aan God over te geven, werd het verlangen daarnaar ook groter en het was alsof God me riep: ‘Kniel maar, je kunt Mij vertrouwen!’

Dat is waar. Je kunt God vertrouwen. Het is goed om je aan God over te geven, zodat God alle ruimte krijgt in je leven. Misschien herken je het wel, dat je net als ik destijds, je met je hoofd wel hebt overgegeven. In je denken, geloof je in God en bid je misschien ook zelfs wel; ‘Heer ik geef me aan U over.’

Jezelf helemaal geven
Maar er staat in Marcus 12:30; ‘En u zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.’ Hellemaal! Met alles wat in je is!!

Vanaf het moment dat ik begon met voor God te knielen ontdekte ik, dat ik dat nooit gedaan had. Dat ik er ook nooit maar een beetje bij in de buurt gekomen was. Ja ik dacht wel dat ik mezelf aan God had gegeven, maar tijdens het knielen ontdekte ik dat er altijd nog delen in mij waren die ik voor mezelf hield.

Door daadwerkelijk met mijn lichaam in beweging te komen en neer te knielen voor God hielp ik mezelf om meer van mezelf aan Hem te geven. Het hielp me om, naast dat ik God liefhad met mijn verstand, ook mijn hart voor Hem te openen. Het verdiepte mijn relatie met Hem.

Verdieping in je relatie met God
Knielmomenten zijn voor mij momenten geworden van Gods aanraking. Door te knielen kies je ervoor om tot God te naderen en zal Hij ook tot jou naderen. (Jakobus 4:8)

Er is altijd wel een reden om voor God te knielen. Je kunt het doen om je schuld te belijden, om hem te eren, te danken, te smeken, ergens voor te bidden of simpelweg om gemeenschap met Hem te hebben. Maar weet dat er kracht zit in knielen voor God. Het verandert je van binnen, het veranderd je relatie met Hem.

Wil je meer tips over hoe je verdieping vindt in je relatie met God? Download dan mijn e-book. 

 

 

 

 

 

 Eén van de fijne dingen aan zomertijd, vind ik de heerlijke avondwandelingen. Dus gister had ik na het avondeten nog even een wandelafspraak. Genieten!

De zon scheen nog haar laatste uurtje van de dag en dat leverde een prachtig plaatje op. De met goud omrande wolken en de vurig gekleurde hemel ontroerde mij.

Want wat geeft God ons toch veel om van te genieten! Het leek wel even of de lucht het land in brand stak in de verte! En dat liet meteen een gebed in mijn hart opstijgen.

Hemelse liefde
Steek onze harten toch in brand Heer met Uw vurige en hemelse liefde. Wat hebben we dat nodig! Een liefde die ons gelijk willen hebben overstijgt. Een liefde die ons gebroken hart weer lijmt en ons vol bewondering naar U op laat kijken.

Liefde die doet neerknielen bij de ander om te kijken of we wat kunnen doen om te helpen. Die niet eerst kijkt of we er zelf misschien vieze knieën van krijgen. Maar ook een liefde die onszelf niet blijft veroordelen terwijl U met ogen vol genade naar ons kijkt.

Een liefde zoals in 1 kor 13. Die vriendelijk is, geduldig en niet jaloers. Een liefde die niet pronkt of gewichtig doet. Die niet op zoek is naar haar eigen belang. Een liefde die blij is met de waarheid en tegelijk alle dingen bedekt, gelooft, hoopt en verdraagt.

Tegenwerking
Wie heeft die liefde al? Als ik naar mijn eigen leven kijk heb ik er soms aan mogen proeven door momenten te beleven heel dicht bij Jezus.  Maar wat maakt de vijand er een werk van om de groei van die liefde tegen te houden!

Wat probeert hij ons in de tang te houden door verdeeldheid te zaaien en ons geestelijk zicht te vertroebelen met leugens.

Daarom is het zo belangrijk om dagelijks bij God te komen, om jouw hart in brand te laten steken door Zijn hemelse liefde. Zodat we vanuit deze Liefde vol genade en waarheid mogen omgaan met de mensen om ons heen en ook met onszelf.

Neem jij Zijn offer echt aan?
Want hoe kan het dat God Zijn zoon voor jou heeft laten sterven en jij dat offer niet aanneemt en jezelf blijft veroordelen? Laat het vuur van Zijn liefde jou helpen om vanuit genade en waarheid naar jezelf te kijken. Waarheid omdat je het van jezelf niet kunt, en perfectie niet haalbaar is. En genade, omdat Jezus dit allemaal voor jou heeft goed gemaakt en God jou aanvaard als Zijn geliefde dochter.

Ben je op zoek naar een coach die je helpt om Gods liefde meer te ervaren in jouw leven? Neem dan contact met me op voor een gratis wandelsessie. 

 

Vanmorgen wandelde ik langs dit weiland met jong en fris gras. Afgebakend door paaltjes, maar het draad ertussen miste.

Toen ik verder liep zag ik voor me hoe het jonge gras ineens overwoekerd werd door distels en onkruid. 

Draden spannen
Alhoewel in het natuurlijke een draad het onkruid natuurlijk niet tegen kan houden, kreeg ik wel de indruk dat het belangrijk was om in geestelijk opzicht draden te spannen.

Het moment in je leven waarop je echt tot bekering komt en ervoor kiest om Jezus te volgen, kan een moment zijn waarop je vol vuur en passie afstand doet van dingen in je leven waarvan je ontdekt dat ze tussen jou en Jezus in staan. 

Ik herinner me nog dat er bij mij allerlei boeken en cd’s de prullenbak in gingen, want ik kon naar mijn idee ook niet andere mensen blij gaan maken met mijn rotzooi.

Liefde voor Jezus
En ik deed het met liefde! Ik bracht duidelijke grenzen aan om zo dicht mogelijk bij Jezus te zijn. Ik timmerde paaltjes in de grond en bracht draad aan om duidelijk te maken dat ik niets liever wilde dan bij Jezus in de grazige wei te zijn.

Maar gaande weg gebeurde er iets met die eerste vurige liefde voor Jezus en kneep ik ook wel eens een oogje toe. Er verdween wel eens een stukje draad. De paaltjes markeerden de plek nog, maar toch ging ik er wel eens voorbij.

Nou wil ik geen pleidooi houden om weer onder de wet te leven. Wanneer ik het over grenzen aanbrengen heb, heb ik het over de keuze om iedere keer opnieuw voor Jezus te kiezen en niet lauw te worden.

Focus op pijn
De gemarkeerde plekken waar paaltjes staan, herinneren ons eraan om bijvoorbeeld niet te roddelen. Maar wanneer we in ons hart getroffen worden kunnen we vanuit pijn toch kiezen om voorbij het paaltje te lopen en kwaad te spreken over de ander. 

Het draad is weg, doordat we focussen op onze pijn en niet op Jezus. We zien de markering om niet te roddelen, maar lopen gemakkelijk door. 

Terug naar de eerste liefde
Het spannen van draden gebeurt dus niet vanuit jezelf. Dat lukt niet, dat gaat niet. Het gebeurt wanneer je terug gaat naar jouw eerste liefde voor Jezus. 

Overstromend van Zijn liefde voel je de pijn wel die jou wordt aangedaan. Maar het is de liefde en het vuur voor Jezus in jou, die je  helpt de juiste keuzes te maken. 

Daarom kniel ik ook vandaag opnieuw voor Jezus en bid voor hernieuwde liefde, aangewakkerd door de Heilige Geest. Kom je naast me zitten? 

‘Maar dit heb ik tegen jullie: jullie hebben de liefde van weleer opgegeven. Bedenk van welke hoogte jullie gevallen zijn. Breek met het leven dat jullie nu leiden en doe weer als vroeger.’ Openbaring 2 vers 4 en 5. 

Gratis wandelsessie

God heeft een plan. Een plan met de de mensen op deze wereld, een plan met jou. Hoe meer ruimte ik aan Hem geef in mijn leven, hoe meer ik het merk. Hoe meer tijd en aandacht ik apart zet om Hem te zoeken, hoe meer ik Zijn leiding ontdek in mijn leven.

God zoekt
En dat werkt niet exclusief voor mij zo. Zo is dat voor iedereen die God zoekt. God wil de God zijn van Jakob en van Zacheüs. Van Rachab en van Ruth. ‘De Heer zoekt op de hele aarde naar mensen die Hem met hart en ziel dienen. Hen zal Hij krachtig helpen.’ 2 Kronieken 16:9

God wil ook door jou gezocht worden. Hij wil dat je in Hem bent en blijft en vrucht zult dragen. Hij wil dat het plan dat Hij voor jou heeft plaats gaat vinden. Want wanneer jij vrucht draagt zal dat effect hebben op de mensen om jou heen. Er zullen dan nog meer harten bereikt worden voor Hem. Nog meer mensen die Hij voor eeuwig zal kunnen redden.

God strijdt om jouw hart
Daar is het Hem om te doen. Hij strijdt om jouw hart. En daarom zijn de processen waar we doorheen gaan ook lang niet altijd makkelijk. Er is strijd. Strijd is een teken dat God een plan heeft. Daarom is er tegenwerking.

Er is een tegenstander die Gods plannen tegen wil werken. Een tegenstander die wil roven en vernietigen. Hij wil moeilijke situaties gebruiken om een verkeerd beeld van God te creëren, zodat er twijfel en teleurstelling ontstaat bij jou.

Maar trap er niet in. Strijd is een teken dat God een plan heeft. Stop niet midden in een proces en geef niet op. Als het moeilijk wordt ben je er misschien al bijna. God gebruikt de moeilijke situatie juist om je een diepere openbaring van Hemzelf te geven.

Overgave
Geef je maar over aan dat proces en Gods leiding midden in de strijd. Want Hij laat je nooit alleen en weet wat Hij doet. Hij is het waard om ruimte voor te maken, om door jou gezocht te worden. Te midden van de strijd is Hij jouw veiligste plek. Hij wil jouw vesting zijn, jouw schuilplaats.

Met Hem zal je uiteindelijk als overwinnaar uit de strijd tevoorschijn komen. Wil je meer tips om je verbonden te voelen met God midden in jouw strijd? Download dan mijn e-book. 

 

 

 

 

Soms bevrijdt God je uit een situatie om je vervolgens de woestijn in te leiden.
Toen ik jaren geleden in een hele moeilijke en spannende situatie zat, gebeurde er iets, waarin ik Gods hand herkende. En ik wist dat, wanneer ik Zijn hand aan zou pakken, mijn hele leven op de kop zou komen te staan. Maar ik wist ook; als ik het niet doe dan blijf ik in deze situatie zitten waaraan ik onderdoor dreig te gaan.
Dus ik koos ervoor om Gods hand vast te pakken en ik vroeg God er dan alsjeblieft voor te zorgen dat het goed zou komen.

Afhankelijk van Hem
En goed komen zal het, maar in de afgelopen jaren heb ik geregeld de nasleep van mijn keuze om Gods bevrijdende hand vast te pakken ervaren. En dat bracht spannende momenten met zich mee. Ik moest leren om daarin op God te blijven vertrouwen en me afhankelijk te weten van Hem.

Net zoals het volk Israël die uit Egypte werd bevrijd. Ze hadden iemand als Mozes nodig die hen hielp om telkens weer te stoppen met klagen en God te blijven gehoorzamen en te blijven vertrouwen. Ze hadden Mozes nodig die na zoveel meegemaakt te hebben met God een rotsvast vertrouwen in Hem had ontwikkeld.

Vertrouwen groeit door ervaring
Dat vertrouwen was er bij Mozes ook niet zo maar gekomen. Mozes was niet zo jong meer. Hij was al 80 jaar toen God hem naar de Farao stuurde om Zijn volk te bevrijden. Hij had al een schatkist vol levenservaringen en toch twijfelde hij of hij wel geschikt was om naar de Farao te gaan. Maar God vond Hem er klaar voor en deed een groot werk door Hem heen.

Het volk klaagde op de momenten dat ze het moeilijk kregen in de woestijn en dacht zelfs dat het beter was geweest als ze in Egypte waren gebleven. Het was Mozes die ze bleef wijzen op God en bleef vertrouwen dat God ze hier doorheen zou leiden. Ze hadden een missie. God zou ze naar het beloofde land brengen en op die belofte mochten ze blijven vertrouwen.

Zo maken jij en ik ook een reis. En misschien lijkt het voor jou soms ook wel een reis door de woestijn en ben je teleurgesteld geraakt in God. Waarom gebeuren er bepaalde dingen in jouw leven? Waarom staat God ze toe?

Leidt God ons de storm in?
Je kent vast ook wel het verhaal over de storm op het meer. Jezus stuurt Zijn discipelen alvast het meer op voor zich uit. Zelf zondert Hij zich af om te bidden.

Er staat dat Jezus hen dwingt om alvast voor Hem uit te gaan. Misschien hadden de discipelen er helemaal niet zo’n zin in. Zouden ze het ongunstige weer aan hebben zien komen? Jezus weet dat natuurlijk dan ook! En toch stuurt Hij ze met de boot het slechte weer in. En ja dan komen ze in nood. Ze hebben tegenwind en last van de golven.

Zou dat in ons leven ook zo kunnen zijn? Dat we ons door God laten leiden, en dat we dan recht een storm invaren? Wat kunnen we mopperen en klagen als we er in zitten. En het is ook vaak niet makkelijk!

Nood leert bidden
Dan kunnen we roepen om God, om Jezus. Als we in nood zitten hebben we Zijn hulp nodig. Dat zullen de discipelen ook gedaan hebben. En dan komt Jezus daar aangewandeld over het water. Maar ze herkennen Hem niet en raken in paniek. Want het lijkt wel een spook!

Herkennen wij Hem als Hij naar ons toe komt? Ziet Hij er uit zoals we verwachten? Of willen we ook een bewijs net als Petrus. Hij wil dat Jezus zich bewijst door Hem ook uit te nodigen het water op.

Het is Jezus die de golven de baas is,
niet Petrus of jij en ik.

De zee is veel te wild voor Petrus en hij laat zich erdoor intimideren. Het is Jezus die de golven de baas is, niet hij. Jezus steekt Zijn hand naar hem uit en pakt hem vast. En pas als ze samen de boot in stappen wordt de zee weer rustig. Kon dat nou niet wat eerder?

Pak Gods hand en blijf vertrouwen
Het brengt me weer terug naar die spannende situatie van jaren terug, waar God me uit bevrijdde door Zijn hand naar me uit te steken. Terwijl het mijn eigen keuzes waren geweest die me in de benarde situatie waarin ik zat, hadden gebracht. Keuzes die ik zonder Hem had willen maken. En toch redde Hij me eruit. Net als Petrus, die zelf op het idee was gekomen om op het water te willen lopen.

Zou ik dan nu ook niet op Hem blijven vertrouwen, dat Hij het is die de storm de baas is? Wanneer Hij het tijd vindt, zal de storm moeten zwijgen.

Ervaar jij in je leven ook stormen en wil je tips om midden in deze stormen je verbonden te kunnen voelen met God? Download dan mijn gratis e-book. 

 

 

 

 

Er zijn periodes geweest in mijn leven, dat ik in een soort bubbel zat. Een bubbel van mijn eigen huisje, boompje en beestje. Dat was wel even genoeg. Ik had wel even genoeg te verwerken gehad en genoeg op mijn bordje. Ik keek even niet verder dan mijn eigen wereldje.

En kort voordat ik startte met de Steunpijler had ik ook even zo’n moment. Er kwam een vrouw op mijn pad, die in moeilijkheden zat. Zoals wel vaker gebeurde. Iedere keer wanneer dat gebeurde, wist ik dat het van God kwam. Ook wist ik dat er ooit een moment zou komen dat ik weer serieus aan de slag zou gaan als coach.

Jona
Maar toen deze vrouw op mijn pad kwam, zat ik dus even in mijn bubbelmomentje. En ik zei tegen God; ‘Nu even niet hoor, ik heb wel even genoeg op mijn bordje.’ Ik voelde me een beetje als Jona die niet naar Nineve wilde.

Diezelfde week kwam ik met een ander groepje vrouwen bij elkaar om te bidden. Toen begon een van deze vrouwen voor mij te bidden. Ze bad ongeveer deze woorden; ‘Sjoertje, als er nou mensen naar je toekomen voor hulp, denk dan niet; nu even niet, ik heb wel even genoeg op mijn bordje. Maar denk eraan dat je een zuil bent, omdat jij op God je vertrouwen stelt. Hij is je kracht.’

Aan de slag
Ik was verbaasd en geraakt. En gek genoeg wist ik ook meteen dat het moment gekomen was om weer te gaan coachen, ook al had ik me voorgenomen nog even te genieten van de rust nu alle 3 de kinderen naar school gingen.

Dus ja, die zuil, daar begon het. Of waren het die vrouwen die God de afgelopen jaren op mijn pad bracht en die ik mocht steunen, terwijl ze me eraan herinnerden dat ik nog steeds een coach was?

Steunzool
Het bedenken van een naam, dat was even puzzelen. Die zuil en dat steunen, daar kon ik misschien wat mee? Maar onze dochter zei al gauw nogal kordaat dat Steunzuil echt niet kon, dat leek te veel op steunzool. Groot gelijk natuurlijk!

Dus het werd dan toch uiteindelijk de Steunpijler. Een steunpijler draagt en steunt, net als een zuil. En daarnaast zit er ook nog het woord ‘pijl’ in. Een pijl op weg naar haar doel. Een pijl die in beweging mag komen en zich door God mag laten richten.

Wees een pijl in Zijn boog
Zit jij ook wel eens in jouw bubbel en heb je ook eigenlijk wel genoeg op je bordje? Weet dan dat het heel erg kan helpen om kracht en steun te zoeken bij God. Maar dat het daarnaast ook belangrijk is om richting te zoeken bij Hem en in beweging te komen. Met welk doel heeft Hij jou gemaakt? Wil jij een pijl in Zijn boog zijn?

Ik heb gemerkt dat uit je bubbel komen je eigen last kan verlichten. Je richten op de ander, geven en liefhebben verrijkt je leven en geeft nieuwe vreugde. Daardoor voelt jouw eigen last veel lichter en makkelijker te dragen.

Mag ik jou helpen om te ontdekken met welk doel God jou heeft gemaakt? Meld je dan aan voor een gratis wandelsessie.

 

 

Als je alle gedachten die je over jezelf hebt eens op zou schrijven en bestuderen, hoeveel veroordeling zou daar dan in zitten?

Misschien vind jij jezelf te gevoelig, te verlegen, teveel een flapuit, te dik, te langzaam, te egoïstisch of wat dan ook. Er zijn altijd wel delen van onszelf te vinden waarin we onszelf niet volledig kunnen omarmen of waarin we onszelf zien falen. Ja ik ook hoor!
En ja, we falen ook en we zijn niet perfect! Niet? Nee niemand van ons. Ook jij niet, maar ook ik niet.

Verbeteren
En toch werken we daaraan. We verbeteren onszelf en nemen onszelf voor het anders te doen.  Om vervolgens niet te doen wat we onszelf hebben voorgenomen, of het niet vol te houden. Net zoals Paulus dat beschrijft in Romeinen 7 vers 15.

‘En ik begrijp zelf niet wat ik aan het doen ben.
Want ik doe niet wat ik zou willen doen.
Maar  ik doe juist dat wat ik niet wil doen omdat het slecht is.’


Strijd

En dan volgt er een stuk waarin Paulus zijn strijd beschrijft van het kwaad wat in hem zit en hem gevangen houdt. Hoewel hij heel graag God wil gehoorzamen en wil doen wat goed is, gebeurt het toch vaak dat hij het kwaad gehoorzaamt. Herkenbaar?

Daar kun je soms moedeloos van worden. En vanuit die moedeloosheid kun je streng worden voor jezelf en het weer opnieuw proberen. Keer op keer, totdat je het opgeeft en jezelf ook daar om veroordeelt. Geen ruggengraat! Of; wat slap!

Bijvoorbeeld als we onszelf voornemen om meer stille tijd te nemen waarin we God zoeken en bijbel lezen. Vol goede moed begin je eraan. Maar al gauw sla je eens een keertje over, of vergeet je het weer.

Schuld schept afstand.
Vanaf het moment dat jij je hierover schuldig begint te voelen, voel jij je minder verbonden met God. Je kunt het idee hebben dat het tussen jou en God in komt te staan. Je veroordeelt jezelf erom en misschien geloof je ergens ook wel dat God jou daarover veroordeelt.

Paulus ervaart die strijd tussen het goede willen doen, maar toch het kwade doen ook in Romeinen 7. Maar in Romeinen 8 begint hij met;

‘Maar als je bij Jezus Christus hoort, word je niet meer veroordeeld.’

Dus Paulus kent ook die strijd, waarin hij faalt en zichzelf veroordeelt. En hij komt uit bij Jezus Christus. In een andere vertaling staat er; als je in Jezus Christus bent. Als je in Hem bent is er geen veroordeling! Dat is de sleutel. Dat is het antwoord.

Ben jij in Jezus Christus? Jezus zelf zegt daarover in Johannes 15 vers 4.

‘Ik blijf in jullie. Blijf nu ook in Mij.
Als een tak niet aan de wijnstruik  blijft vastzitten,
kunnen er geen vruchten aan groeien.
Zo kan er ook geen vrucht aan jullie groeien,
als jullie niet in Mij blijven.’

Je mag stoppen met jouw strijd om alles zo goed mogelijk te willen doen. Je hoeft niet te streven naar perfectie en continu bezig te zijn met jezelf te verbeteren. Er is maar 1 ding waarvan het er echt op aan komt, dat je daar naar streeft. Namelijk zorgen dat je in Jezus Christus bent. Focus daarop! Dan zullen de vruchten vanzelf komen. Daar hoef je dan niet zelf zo voor te worstelen. Worstel juist om in Hem te zijn en te blijven. Laat dat je worsteling zijn en de rest geeft Hij jou!

Dan ga je ook ontdekken dat je niet veroordeeld wordt, maar dat je geliefd bent en met open armen wordt ontvangen. Je zult merken dat Zijn genade genoeg is voor jou!

Blijf in Mij.
Kies vandaag opnieuw ervoor om Jezus Christus te aanvaarden als jouw redder en verlosser. Laat tot je doordringen, dat je zonder Hem niks kunt doen. En dat je vanaf nu vanuit Zijn genade voor jou zult wandelen. Kies ervoor om dichter naar Hem toe te groeien en Hem nog beter te leren kennen en de dingen te doen die daar voor nodig zijn. Maak dat prioriteit in jouw leven, zodat Zijn woorden in jou zullen leven.

Wil je meer tips over hoe je kunt leven in verbondenheid met God? Download dan mijn gratis e-book in de link hieronder.

E-book met 10 tips die je helpen om Gods nabijheid meer te ervaren in jouw leven. 

 

 

 

Vorige week was ik weer eens even bij familie. Ze wonen wat verder weg en ik haalde 2 van onze kinderen op die er even uit logeren waren geweest. Ineens realiseerde ik het me echt. Wat zien we elkaar al lange tijd maar weinig! Al die momenten van verjaardagen en andere bezoekjes, gaan sinds corona (in andere vorm) voorbij. En inmiddels zijn we alweer een jaar verder.

Gemaakt voor relatie.
Maar niet alleen familie zien we minder. Ook alle andere contacten zijn veel minder. Minder kerkbezoeken, minder verjaardagen, minder koffiemomentjes, periodes zonder school, periodes van thuiswerken… Van alle kanten is er gesnoeid in onze contacten. En dat doet wat met je! Ook al realiseren we ons dat niet altijd.

Als mens ben je niet gemaakt om in isolement te leven. Maar juist om in relatie te leven met anderen. En hoe ikzelf ook gesteld kan zijn op mijn kostbare momentjes alleen en met God; er komt altijd weer een moment waarop ik weer blij ben mensen om me heen te hebben.

Nou heb ik het geluk samen te leven met een man en 3 kinderen en word ik elke dag overladen met knuffels. Maar ook ik was even onderste boven vanmorgen toen een vriendin van me mijn keuken binnen viel en me spontaan omhelsde. Ze was dankbaar voor een stukje dat ik had geschreven waar ze wat aan had gehad en kwam me even haar waardering brengen. Iets wat ooit heel gewoon was, was ineens uitzonderlijk geworden.

Het diepste van jezelf met een ander delen.
Even een moment van emotie, even een moment van delen wat er in je ziel omgaat. Ik vond het mooi en het trof me. Dat is wat we als mensen ook nodig hebben. Een knuffel, een blijk van waardering, mensen bij wie het voor jou veilig is om je diepste gedachten en gevoelens te delen. Even juist geen afstand, maar op alle vlakken dichtbij.

Daar laden we van op, daar kunnen we op verder. En God weet dat. God weet dat we Hem nodig hebben, maar ook dat we mensen om ons heen nodig hebben. Maar hebben wij het zelf altijd voldoende door?

Hoe eenzaam ben jij?
Hoe zit dat met jou? Hoeveel contacten heb je op dit moment? En wat haal je uit die contacten? Waar heb jij behoefte aan? En waar hebben de mensen om jou heen behoefte aan? Voel jij je wel eens eenzaam?

Want juist als jij je eenzaam voelt, kan het zijn dat je jezelf vanuit dat gevoel van eenzaamheid nog meer gaat isoleren. Dat je mensen en God op een afstand houdt, doordat jij jezelf zo eenzaam voelt. Misschien wel met de gedachte dat niemand op jou zit te wachten, nu jij met een dergelijk gevoel rond loopt. En zo kan je jouw eenzaamheid in stand houden.

Misschien vecht je wel tegen het gevoel van eenzaamheid door het zoveel mogelijk te negeren en afleiding te zoeken. Maar juist door zo te vechten tegen je gevoel, wordt je nog meer eenzaam. Je bent dan niet in contact met jezelf en dan kun je ook niet echt in contact zijn met de mensen die je nu nog wel ziet.

Contact maken met hoe het met jou gaat!
Ook God kun je op een afstand gaan ervaren als je niet in contact bent met wat je werkelijk voelt en ervaart. Dus ik wil je aanmoedigen, om contact te maken met jou! Hoe gaat het eigenlijk echt met je en wat ervaar je op dit moment? Hoe vaak sta jij daar echt bij stil?

Deel jouw binnenkant met anderen.
En hoeveel gebruik maak jij eigenlijk van de manieren waarop je mensen nog wel kunt ontmoeten? Het helpt om mensen op te zoeken bij wie je kunt delen hoe jij je voelt. Dat kan misschien spannend zijn. Je kunt bang zijn dat mensen niet zitten te wachten op hoe het echt met jou gaat. Of misschien wil je de ander daar niet mee belasten. Maar het kan de ander juist ook uitnodigen, om ook iets te delen van haar binnenkant.

Dus kom uit dat isolement, en verbind je met anderen en met God, zodat de cirkel van eenzaamheid weer doorbroken wordt.

Vind je het lastig om in contact te komen met jouw eenzaamheid en daarmee ook met anderen en met God? En zou je daar wat extra hulp bij kunnen gebruiken? Dan is mijn 1 op 1 traject ‘Wandelend naar een sterke band met Jezus’ iets voor jou.

“Hoe weet je nou zeker dat het van God was? Soms denk ik echt God te hebben verstaan, maar even later twijfel ik alweer of het toch niet mijn eigen gedachten waren.”

Dit hoor ik de mensen met wie ik spreek vaak zeggen als we praten over het verstaan van Gods stem in hun leven. En ook ik heb heel vaak getwijfeld of het wel echt God was die mij bemoedigde en me een richting wees. Soms was ik er heel zeker van, om even later weer te gaan twijfelen.

Niet raar.
Niet raar dus als je deze gedachten bij jezelf bespeurt terwijl je zoekt naar Zijn stem. Dat past helemaal bij het proces dat hoort bij het leren kennen van Gods stem.

Van sommige mensen herken je de stem meteen. Als je ze hoort praten zonder dat je ze ziet, weet je toch meteen wie het is. Dat zijn de mensen die je al kent. Waarmee je al eerder gesproken hebt en waar je mee omgaat.

Je hebt het niet nodig om ze te zien of te ruiken, je herkent ze aan de stem en de dingen die ze zeggen. Je weet hoe ze over bepaalde dingen denken en wat hun manier van spreken is.

Hoe goed ken jij Hem?
Maar wanneer je iemand minder goed kent, dan moet je ook meer moeite doen om de stem van die persoon te herkennen. Zo is het ook met God. Wil je Zijn stem verstaan? Dat lukt alleen als je Hem en dus ook Zijn stem echt kent.

Zoals in Johannes 10 staat; ‘En de schapen volgen Hem omdat ze Zijn stem kennen.’ En in vers 14; ‘Ik ben de goede Herder. Ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen Mij.’

Daar begint het dus mee. Hem leren kennen. Ken je Hem al? En hoe goed ken je Hem dan? Is Hij voor jou vergelijkbaar als een kennis die je af en toe eens spreekt? Of heb je omgang met Hem als je geliefde, je vriend?

Hem herkennen tussen alle andere stemmen.
Stel dat je een rij met koptelefoons hebt, die allemaal aan een stem gekoppeld zijn. De ene koptelefoon laat iemand horen die je telkens verteld hoe waardeloos je bent en dat alles wat je onderneemt toch niet zal lukken.

Nog een ander verteld je dat je juist fantastisch bent en dat je niemand nodig hebt en alles wel alleen kunt. Dat je vooral je gevoel moet volgen en je eigen hart.

En bij een derde koptelefoon krijg je te horen dat je niet ongerust moet zijn, maar op God moet vertrouwen. Weet je dan welke koptelefoon je op moet zetten om Gods stem beter te leren kennen?

Juist! De derde natuurlijk. En hoe weet je dat? Omdat er iets gezegd wordt, wat je al wel kent als van God. Het staat meerdere keren in de bijbel.

Andere stemmen laten verstommen.
Als je er nu voor zou kiezen om deze derde koptelefoon vaak op te zetten, dan helpt het je om de andere stemmen stiller te laten worden in jouw leven en de stem uit deze koptelefoon beter te leren kennen.

Jezus wil  graag dat je Hem zo goed kent, dat je Zijn stem tussen alle andere stemmen zult herkennen. Want wat kunnen er veel stemmen klinken in je leven! Stemmen die afleiden en die misleiden. Stemmen die jou bedrukt maken en je vrede roven.

Maar zo is Jezus Zijn stem niet. Hij is gekomen om ons Leven en overvloed te brengen. Kijk maar naar Johannes 10:10 waar staat; ‘De dief komt niet dan om te stelen en te slachten en te verdelgen; Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed.’

Jezus kwam om Zijn leven te geven voor jou. Hij is het Woord dat levend is geworden. (Joh. 1:14) Dus wil je Hem beter leren kennen? Lees dan Zijn woord. Hij is het Woord! Het is Zijn liefdebrief aan jou. Kies jij er ook voor om de koptelefoon met Zijn liefdebrief aan jou op te zetten?

Omgang helpt je beter te verstaan.
De volgende keer als je weer eens twijfelt of je werkelijk Gods stem hebt verstaan of dat het deze keer toch je eigen gedachten waren, weet je wat je kunt doen.

Zet de koptelefoon op met Zijn stem en ga met Hem om. Lees Zijn liefdesbrief aan jou en vraag het Hem. Hij zal je zeker antwoorden.

Wil je aan de slag met Hem beter te leren kennen en Zijn stem beter te leren verstaan? Dan is mijn  5-daagse Psalm 23 challenge iets voor jou!

Psalm 23 challenge

 

 

 

 

 

 

Na een heerlijke sneeuw en schaatsweek, is het nu aan het dooien. En als ik de weersvoorspellingen mag geloven wordt het komend weekend zelfs al lenteweer. Heerlijk!

Liefde voor de lente.
Mijn liefde voor de lente ontstond in de meimaanden van mijn jeugd. Ik woonde als jong meisje in de pastorie in Den Ham omringt met een prachtige tuin met bomen vol bloesem wanneer het mei werd. Prachtig vond ik dat.

Diezelfde tuin was ook de plek waar ik als jong meisje al met God sprak. Lang was ik dat vergeten. Maar toen ik bijna 7 jaar geleden weer in Den Ham kwam wonen, herinnerde ik me een gesprek dat ik in de tuin van de pastorie gevoerd had met God.

Verhuizen.
Mijn ouders wilden gaan verhuizen. Mijn vader had een beroep gekregen als dominee voor een andere gemeente. En ik had er verdriet van. Verdriet om onze mooie tuin te moeten missen en de weilanden met koeien.

Dus ik vroeg als 9 jarige aan God of Hij alsjeblieft wilde zorgen dat we weer terug kwamen in Den Ham, bij de koeien. En daarna vergat ik dat ik het Hem gevraagd had.

Totdat mijn man en ik op zoek gingen naar een huis in de omgeving van Twente. We waren getrouwd en woonden in Raalte. Maar omdat ik zwanger was, waren we op zoek naar iets groters voor ons gezin.

Gebedsverhoring.
We keken in Vroomshoop, in Almelo en ook in Den Ham. In Den Ham vonden we ons huis. En ineens wist ik het weer! God had mijn gebed verhoord! Niet op de manier zoals ik bedacht had, maar ik was weer terug in Den Ham. Hij was het niet vergeten, maar had een veel beter plan.

De verhoring van mijn gebed dat ik vergeten was had ongeveer 22 jaar geduurd. Waarom vertel ik jou dit?

Om je te bemoedigen. Onderschat nooit jouw tijd met God. De dingen die je Hem voorlegt, vraagt en verteld. Soms zijn wij het al lang weer vergeten, maar God niet!

Stort je hart bij Hem uit.
Ik wil je aanmoedigen om je hele hart bij Hem uit te storten. Zoals in psalm 62 vers 9 staat; ‘Vertrouw op Hem te allen tijde, volk; stort uw hart uit voor Zijn aangezicht. God is voor ons een toevlucht.’

Mooi he?

Wil je mijn 10 tips die je helpen om meer van Gods nabijheid te ervaren in jouw leven? Dan kun je hieronder mijn e-book downloaden.

10 waardevolle tips